Każdy kraj ma własną walutę, która to posiada swój trzyliterowy kod ISO, np. dla polskiego złotego jest to PLN, dla dolara amerykańskiego jest to USD, dla euro – EUR.
Pary walutowe oznaczone są przez podwójne kody ISO, które przedzielone są znakiem „/”. Pierwsza waluta jest zawsze waluta bazową, która służy do wyliczenia wartości depozytu zabezpieczającego, a druga waluta jest walutą kwotowaną, służącą do ustalenia wartości 1 pipsa. Transakcja zawsze przeprowadzana jest w walucie bazowej (pierwsza para), a więc jeśli ktoś kupuje parę walutową EUR/PLN, oznacza to, że kupuje EUR i jednocześnie sprzedaje PLN.